Zorg en inkomen



Arbeidsongeschiktheid ondernemer
Collectieve ongevallen
Ziektekosten
Ziekteverzuim
WGA Hiaat
WIA Excedent
WGA Eigen risicodrager


Arbeidsongeschiktheid ondernemer

Voor ondernemers kan arbeidsongeschiktheid een grote financiële klap betekenen. Door ziekte of een ongeval kan tijdelijk het inkomen drastisch omlaag gaan, terwijl de kosten betaald moeten worden. De meeste ondernemers zijn prima in staat om kortstondige arbeidsongeschiktheid zelf op te vangen, maar een langere periode waarin niet gewerkt kan worden, kan in veel gevallen het voortbestaan van de onderneming in gevaar brengen.

Ondernemers kunnen op verschillende manieren het arbeidsongeschiktheidsrisico verzekeren. De arbeidsongeschiktheidsverzekering, kortweg AOV genoemd, keert een vooraf afgesproken bedrag uit voor iedere dag dat de verzekerde arbeidsongeschikt is. Veel verzekeraars maken onderscheid tussen een verzekering in het eerste jaar van ziek zijn en de periode na het eerste jaar.

Met een arbeidsongeschiktheidsverzekering ontvangt u een uitkering die afhankelijk is van de mate waarin u arbeidsongeschikt bent en uw inkomen. Doorgaans wordt maximaal 80 procent van het (gemiddelde) inkomen verzekerd. De hoogte van de premie is afhankelijk van een aantal factoren, zoals het verzekerd bedrag, de wachttijd, de indexatie van de uitkering, het arbeidsongeschiktheidscriterium, de leeftijd bij aanvang, de gekozen eindleeftijd (meestal 65 jaar) en het beroep. De premie is fiscaal aftrekbaar voor de inkomstenbelasting.


Collectieve ongevallen

Wanneer een ongeval overlijden of blijvende invaliditeit tot gevolg heeft, brengt dit voor de werknemer extra kosten met zich mee en bieden de sociale verzekeringen meestal niet voldoende soelaas. Een ongevallenverzekering kan hiervoor uitkomst bieden.

Ongevallenverzekeringen hebben tot doel een uitkering te verstrekken bij overlijden of blijvende invaliditeit door een ongeval. Naast een goede secundaire arbeidsvoorwaarde voor uw personeel zijn de premies aftrekbaar als bedrijfskosten.


Ziektekosten

Iedere Nederlander van 18 jaar of ouder is wettelijk verplicht een basis-ziektekostenverzekering af te sluiten. Kinderen tot 18 jaar zijn gratis meeverzekerd.

In het basispakket zijn de medische kosten gedekt van een door de overheid bepaald zorgpakket met onder andere huisarts, ziekenhuisverblijf, kraamzorg, genees- en hulpmiddelen.

Als u meer medische kosten wilt verzekeren, kunt u zich aanvullend verzekeren.

Veel werkgevers bieden hun werknemers deelname aan een collectieve ziektekostenverzekering aan waarbij kortingen gelden.


Ziekteverzuim

Op grond van de Wulbz, de Wet Uitbreiding Loondoorbetalingverplichting bij Ziekte, is de werkgever wettelijk verplicht aan een zieke of arbeidsongeschikte werknemer 2 jaar lang minimaal 70% van het loon door te betalen. In veel CAO's is evenwel bepaald dat in het eerste jaar zelfs 100% van het loon moet worden doorbetaald.

Dit financiële risico kunt u verzekeren bij een particuliere verzekeraar. De verzekeraar dekt dan de kosten van het verzuim in de eerste 104 weken en, afhankelijk van de polis die gekozen wordt, draagt zorg voor Arbo-dienstverlening en reïntegratie inspanningen.

Voor ziekteverzuimpolissen bestaan twee dekkingsvormen:

Conventioneel
Een conventionele verzuimverzekering gaat uit van een eigen risico in tijd (wachtdagen) en dekt ieder afzonderlijk verzuimgeval. Als werkgever bepaalt u zelf het aantal dagen dat u voor eigen rekening neemt. 

Stop loss
Een stop loss verzuimverzekering gaat uit van een totaal eigen risico in geld (eigen behoud per jaar). Op basis van de verzuimhistorie wordt het eigen behoud bepaald. Het eigen behoud is het bedrag aan loonschade door ziekteverzuim dat voor rekening van de werkgever komt. De stop loss dekking verzekert de loonschade door verzuim dat in enig jaar boven het eigen behoud uitkomt.

De premiebepalende factoren bij een verzuimverzekering zijn:

 

  • de bedrijfstak
  • het ziekteverzuim in het verleden (veelal de afgelopen drie jaren)
  • de verzekeringsvorm
  • de hoogte en de aard van het eigen risico
  • de gemiddelde leeftijd en de verdeling daarvan binnen de organisatie



WGA Hiaat

De Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen, de WIA, is in de plaats gekomen van de WAO. 

In de WIA is geregeld wat er gebeurt als een werknemer volledig of gedeeltelijk arbeidsongeschikt is. In het kort:

 

  • Werknemers die minder dan 35% loonverlies lijden, krijgen geen uitkering en blijven zoveel mogelijk in dienst van de werkgever. Werkgever en werknemer zullen samen tot een oplossing moeten komen. Zo kan de werknemer minder uren gaan werken of een andere functie gaan bekleden.
  • Werknemers die 35 tot 80% arbeidsongeschikt zijn, komen in aanmerking voor een loonaanvulling, mits zij in staat zijn voldoende te blijven werken. Dat wil zeggen: hun resterende verdiencapaciteit voor minstens 50% benutten.
  • Werknemers die 35 tot 80% arbeidsongeschikt zijn en er niet in slagen hun verdiencapaciteit voldoende te benutten, vallen wat de uitkering betreft na verloop van tijd terug tot bijstandsniveau.
  • Werknemers die 80 tot 100% duurzaam arbeidsongeschikt zijn, krijgen een uitkering van 75% van hun laatstverdiende loon met een maximum van het WIA-dagloon.


Na twee jaar verplichte loondoorbetaling wordt een werknemer gekeurd door het UWV, het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen. Naar aanleiding van deze keuring kan een werknemer in aanmerking komen voor een WGA uitkering (Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten) of een IVA uitkering (Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten).

Indien de werknemer in aanmerking komt voor een uitkering krachtens de WGA ontvangt hij in de eerste periode van de arbeidsongeschiktheid een loongerelateerde uitkering. Hoe lang die periode duurt, is afhankelijk van het arbeidsverleden. Na die periode ontvangt de medewerker een loonaanvulling of een vervolguitkering. Vooral het verschil tussen de loongerelateerde uitkering en de vervolguitkering kan erg groot zijn en tot bovenmatige inkomensachteruitgang leiden. Dit verschil wordt het WGA-gat genoemd.

U kunt voor uw medewerkers een verzekering afsluiten die deze inkomensachteruitgang opvangt.


WIA Excedent

Een uitkering op grond van de WIA is altijd gemaximeerd tot het maximum dagloonbedrag. Werknemers met een salaris boven de WIA-grens (2007: € 45.017)  krijgen bij arbeidsongeschiktheid daarom vaak een veel lagere uitkering dan de gebruikelijke 70% van het laatstverdiende loon.

Het is mogelijk om voor deze werknemers een WIA-excedentverzekering te sluiten. Hiermee kunt u een arbeidsongeschiktheidspensioen verzekeren van 70% of meer van hun laatstverdiende loon.

Eén van de voordelen is dat de premie van de WIA-excedentverzekering als bedrijfskosten fiscaal aftrekbaar is.


WGA Eigen risicodrager

Het UWV betaalt de WGA-uitkering aan uw ex-werknemers. Werkgevers kunnen er voor kiezen om eigen risicodrager te worden en is in dat geval geen gedifferentieerde WGA-premie verschuldigd.  De werkgever betaalt in dat geval zelf de WIA-uitkeringen aan zijn werknemers of kan er voor kiezen zich voor de WGA te verzekeren bij een particuliere verzekeraar.
De periode van eigen risicodragen is voor 2006 vastgesteld op vier uitkeringsjaren.
De periode van eigen risicodragen is vanaf 1 januari 2007 tien jaar.
De WGA eigen risicodrager verzekering neemt de betalingen van de WGA-uitkeringen van de werkgever over.

De premie is afhankelijk van de leeftijdsopbouw, loonsom en sector. Gebruikelijk is dat verzekeraars een premie-aanpassingsclausule opnemen. Dit houdt in dat de premie mede afhankelijk is van het schadeverloop en jaarlijks wordt herzien met inachtneming van een bepaald maximum (experience-rating).

Bijzonderheden:
Eigen risicodragerschap is mogelijk per 1 juli en 1 januari van enig jaar. Een verzoek om uit te stappen cq. de aanvraag of beëindiging Loonheffingen, dient uiterlijk 13 weken voor de ingangsdatum van eigen risicodragerschap bij de belastingdienst te zijn ingediend.

Zondag
05 Februari 2012